When the going gets though, the though get going

Geen elfstedentocht. Das het slechte nieuws. Maar deze keer treurden we niet lang. Want na de ijspiste van afgelopen vrijdag waar we maar een halve tegenpartij en geen arbiter aantroffen, mochten we dinsdag écht aan de slag. Enkel Jeroen was er deze keer niet bij; de eerste keer van het seizoen trouwens. Fonso werd zijn waardige vervanger.

Het eerste één-tweetje werd in de kleedkamer gespeeld en op slinkse wijze kreeg de Funny Captain een nieuwe cap. Het bleek een té zware last op zijn schouders waardoor hij al na enkele minuten neerzijgde. De enkel had het begeven. Reden? Volgens eigen zeggen “een domme fout op het middenveld, met dom balverlies op een domme plaats. Dom, dom, dom”. Echt funny was het natuurlijk niet en de dader keek een beetje beteuterd naar het tafereel. Een man minder, maar zoals Billy Océan zei: When the going gets though...

De nummer 12 van onze tegenstander bleek onze gevaarlijkste klant, maar Axel stak hem al snel in zijn broekzak. In het begin leidde dit tot soms venijnige woordenwisselingen, maar al na een paar minuten ontstond er zelfs iets als wederzijds respect. Het werd een match in een match, en een entertainend beispiel waarin Axel meestal aan het langste eind trok.

Het scoreverloop? Wel, die mannen kwamen voor na mooi samenspel. Maar we vochten terug in onze gekende stijl. Nog in de eerste helft maakten we gelijk en op slag van rust kwamen we op voorsprong. Ideaal. Voetballend was het niet erg mooi, maar aan het begin van de tweede helft legden we plots zéér mooie combinaties op de - tja - vinylmat? Het ging erg vlotjes naar 5-1. Match gespeeld. Eindstand werd verdiend 6-3.

Idioterieën?
- De goals? Tijdens het douchen was er verwarring troef. Bij het tellen wie er scoorde bleken we 7 treffers te hebben. 3s had er zeker 2, al kan hij zich die tweede tot op vandaag niet herinneren. We bedekken die goal met de mantel der liefde en laten hem dan als een goochelaar verdwijnen. De 3 van Fonso zijn zeker vermeldenswaardig.
- De mooie passeerbeweging en dito goal van onze keeper, aka gelegenheidsveldspeler, tijdens onze wintermatch. Mooi zijn eigen broer en kapitein in de wind gezet. Al moeten we opmerken dat de geschiedenis altijd wordt geschreven door de overwinnaar en daarom niet altijd even accuraat is.
- De broekzak van Axel. Die zit wellicht al vol voetballers. Best volgende week plaats maken voor een paar nieuwe.
- De nieuwe tactiek: doorgaan, neergetackeld worden, protesteren en als de scheids nog steeds niet fluit er gewoon een knal opgeven die lijkt op een pas en dan uitmondt in een goal. Redelijk spectaculair.
- Het achtergrondkoor in bovenstaande video. Pure nostalgie. Nietwaar Daddy Cool?

Volgende week woensdag om 22u tegen Veugelfriends. We zien wel wat dit wordt. Geen druk, no stress.