Gelukkig konden we scheidsrechter en tegenstanders tijdig verwittigen.

Hopelijk geraken we deze vrijdag wel aan het vereiste aantal spelers. Iedereen klaar voor de laatste match van het jaar?

Ook de naam Spartak doet wellicht een belletje rinkelen bij ons trouwe lezerspubliek. Jep, dat waren die rugbymannen waartegen we twee keer gelijkspeelden. Gelukkkig niets daarvan bij hun eerste ploeg. Het merendeel waren frivole voetballertjes die zonder foutenlast doorheen onze rangen sneden. We keken dus haast verontschuldigend als we af en toe aan de noodrem trokken. Er was slechts één rugbyspeler bij die af en toe voor animo zorgde, maar die zat meestal op de bank. Naast Jeroen Bot. Sorry, ik kan het niet laten om toch een steek onder water te geven .

"Hoe zat het nu met die verdomde match?", hoor ik u denken. Wel, we kunnen daar kort over zijn. Maar we gaan dat niet doen. Het is immers een blog en hier mogen wij schrijven wat wij willen. Zelfs als we verliezen. Nem.

Want voor we van start gaan, moeten we eerst nog uitwijden over de aanslag op onze clubkas. In den Beker is de arbitrage met twee scheidsrechters. Dure mannen die ook nog van ver komen (verplaatsingskosten). We gaven zo 71,5 euro uit, exlusief derde time. Drastische Griekse hervormingen en eisen dienen zich aan. (Wie trouwens sponsor wil worden van onze sympathieke ploeg, mag steeds een mail sturen naar info@spelinzicht.eu). Aan de pro-zijde: beide heren deden het goed. We gaan ze enkel het principe van vooruit intrappen nog eens moeten uitleggen. Want als we van kant wisselen, wordt vooruit achteruit. En omgekeerd. Redelijk hilarisch. Soit, nu de match zelf...

Wel, Treul was ziek en Fonso is nog steeds aan het zeilen. Gevolg: één bankzitter. Terwijl die mannen keuze hadden uit een heel sardienenblikje mogelijke reserves. En Jeroen Bot. Oeps, I did it again .

De eerste vijf minuten bleken sommigen onder de indruk te zijn dat we tegen een hogere reeks speelden en kregen we er 2 om de oren. Een beetje roepen op elkaar en de organisatie terugvinden hielp. De machine kreeg olie en de tegenstand werd zowaar onder druk gezet. Klets, klets we prikten er nu zelf 2 binnen. 2-2, meteen de ruststand.

Maar in de tweede helft sloeg de vermoeidheid toe. We waren tot op het Bot gegaan (deze uitdrukking moest erin) en ook de tegenstander had ingegrepen. Ze plaatsten hun betere voetballers achteraan zodat druk zetten op de eerste man niet meer resulteerde in paniekerig wegtrappen. Gevolg: simpel uitschakelen van een man en dan de numerieke meerderheid zijn gang laten doen. Beren bracht nog enkele prachtige reddingen, maar langzaamaan werden we afgemaakt. De 2-7 was een overdreven score voor een wedstrijd waar we voetballend zeker niet onderlagen. Dat vond ook de tegenstander na het affluiten, al kan dat ook een sympathieke troost geweest zijn.

Volgende dinsdag opnieuw tegen een tweede provincialer. Enig gevaar: onze rangen slinken opnieuw. Want Jeroen speelde dit jaar zijn laatste wedstrijd. Hopelijk verschijnen we met genoeg spelers aan de aftrap.

Vandaag is alles gespeeld, de stand bekend, de plaatsen verdeeld. Content met onze vierde stek? Awel ja! In een reeks die beduidend sterker was dan de vorige jaren slaagden we erin om onze eer hoog te houden. Met de scalpen van nummer twee en drie aan onze riem mogen we stellen dat we gegroeid zijn als team en dat we van niemand bang hoeven te zijn. Numero uno zien we niet meer, ongetwijfeld neemt die de lift naar 2e en misschien 1e provinciaal.

Zijn er negatieve puntjes? Uiteraard. Volgende jaren moeten we wat minder gelijk spelen. Samen met Spartak zijn we de ‘king of draw’. Maar we kunnen ons net tegen dit team herpakken. Hun grote broer (Spartak – A ploeg) zien we terug in de beker. Dit keer wel winnen of verliezen?

En wat van onze laatste match? Vrijdag speelden we deze tegen R.S.E.V.1. Z.V.C. en nog een hoop cijfers en letters. Een toffe bende die we eindelijk onder betere weersomstandigheden mochten ontmoeten. Samen met onze lievelingsarbiter (een strenge edoch rechtvaardig man). Een leukere, fairdere afsluitingsmatch konden we ons niet wensen. Twee maal trilden de netten aan de overkant, twee maal aan mijn kant. Zelfs de funny captain kon een assist via iemands rug de goal in duwen.

Jeroen behield zijn topscoordertitel met één goal van David. Treul haalde Jesse procentueel bijna in en Axel deed zijn best over de bal te hangen. En de keeper? Die heeft last van zijn duim na het stoppen van de laatste, bijna verwoestende bal en koestert zijn doelpunt tegen OCMW.

Bij het eindigen van het seizoen (Let op, de bekermatchen zijn er nog) maken we de balans op van het seizoen en is er plaats voor enkele rituelen van Spel In Zicht/Klaar Uit:
- Goede voornemens om te blijven sporten en het buikuitzetten tegen te houden. En die eerste match van volgend jaar eindelijk winnen. En misschien ook een extra sponsor te vinden...
- Een ribbekesavond die dit jaar een quiz zal bevatten. En misschien komt er nog een verrassing….
- Jeroen die weggaat om veldvoetbal te gaan spelen (een jaarlijks ritueel dat begin volgend jaar ontkracht wordt omdat ie geen ploeg vindt die zo tof is als de onze.)

Nu nog de bekermatchen! Drie keer op onze bek gaan? Of stunten? We zijn er klaar voor…
En we hopen dat Maries licht erotische verslag er in één van deze drie matchen eindelijk komt.

Door deze valse truc van de tegenstander (die het al goed gewoon is om op zo'n ijspiste te spelen), de 3 Westmalles van onze keeper en de lege bank waren we telkens op achtervolgen aangewezen. Maar het moet gezegd, we bleven boelkloedig - zoals meneer Cactus het graag zegt - en we bleven aansluiten. Ze bibberden en beefden iedere keer dat we langzij kwamen maar het tikkeltje geluk lag deze keer niet aan onze kant: Eindstand 6-5. Eén uitspraak werd opnieuw bevestigd, de ploeg die als eerste 5 keer scoort wint de wedstrijd.

We onthouden dat:
- Jesse in het begin van de wedstrijd van de ene kant naar de ander kant van het veld schoof en daar behoorlijk pissig om werd. Hij maakte echter 2 mooie goals en gaf een assist.
- Davis het een volledig match volhield op karakter, (dat is een heel stuk beter dan in het begin van het seizoen). Hij woog op de verdediging en maakte ook 2 goals. Nog 2 stuks verwijderd van de topschuttersplaats.
- Axel een tegenstander aan het opnaaien was op de verkeerde moment. Resultaat: goal tegen
- Treul ook zijn goaltje mee pikte
- Beren zich waarschijnlijk niets meer van de match herinnert. De dranklucht in de kleine baklijn was behoorlijk sterk.

We kunnen ons opmaken voor de beker.

Intussen bleek dat Eeklo alles op alles zou zetten om hun 2de plaats vast te houden. Met JOB in hun nek, moesten ze in hun laatste wedstrijd van het seizoen, de 3 punten thuis houden om de promotie naar 2de provinciale te maken. Gevolg: 8 spelers én Kenny met het koddeke in spelerstenue.

Ter vergelijking: Spel in Zicht - zeker van de 4e stek en met niets meer te winnen of te verliezen - startte met 1 wisselspeler. Misschien was het net die bevrijding die ons vleugels gaf? Misschien was het de spanning die Eeklo verlamde? Spel In Zicht (met hoofdletter Z) was baas. Zonder meer. In verdediging, middenveld en aanval. Jeroen en Davis vonden elkaar én stoorden de opbouw van Eeklo. Axel, Treul en McKenzie bewaakten de Kenny's alsof ze op deathrow stonden én hielpen met onze opbouw. Beren stond er als het nodig was. Zelden zo'n eerste helft gezien.

Ruststand: 2-5 in het voordeel van SIZ. Ik merkte zelfs wat ongeloof in eigen rangen. Volhouden, doorbijten.
En hadden we doorgespeeld zonder rust, we hadden Eeklo afgedroogd.  Maar we wisten dat het moeilijk zou worden.

Eeklo vond tijdens de rust opnieuw energie en organisatie. Er werd gebikkeld. Dat doen onze verdedigers graag. Misschien te graag. Kenny moest meermaals foutief worden afgestopt. Er zat weinig anders op. Slimme speler, dat wel. Een beetje de Drogba van de 3de provinciale. Inclusief schwalbes. De ref had z'n handen vol. Met kaarten. Een tweede penalty en een scrumble voor doel later stond het 5-5. En we kwamen er niet meer uit. 6-5. Opnieuw Kenny. In Eeklo ging het dak eraf.

6-5 of 7-5, wat maakt het voor Spel In Zicht uit? Juist. Niets. In de aanval dus. Eeklo boog maar barstte niet. Dat we nog geel pakten wegens een te snelle wissel (of was het Dries die er te traag afkwam?), was een voorbeeld van onze strijdlust. En van een ref die kan overdrijven.

Eindstand? Het bleef 6-5. Eeklo opgelucht. Spel in Zicht teleurgesteld. Verdriet verdrinken dus.  In Eeklo, op een maandag. Dat is om problemen vragen. Het enige café in de regio die het rookverbod aan z'n motolaars lapt, bracht redding. Geen Spaanse koffie's voor ons maar Omerkes (8%!) en rozebottelthee. De 3e helft bleek nog vruchtbaar. Quiz-avond én Familyday gepland! Als die doodles in orde komen tenminste.

En voor degene die zich de deerne aan de bar met de hoge stem kunnen herinneren: http://www.youtube.com/watch?v=44_ERw0nTTE

Dinsdag 10/04/12:
Spel in zicht Gent - Wanhoop Drongen
Woensdag 11/04/12:
KAA Gent - RSC Anderlecht

Daar houdt elke gelijkenis voor beide matchen echter op. Want in tegenstelling tot de buffalo's brachten wij deze week wél mooi en goed voetbal. Strakke combinaties die startten in de verdediging en uitmondden in 't doel van de tegenstander; zo hoort dat, zo doen wij dat.

De verrassing van de week kwam uit een andere hoek. De Veugelfriends verdikke, met 8-2 de boot in. Zelden - of beter: nog nooit gezien. Wat daar gebeurd is, hebben we het raden naar. We vermoeden dat de Veugelfriends die bewuste avond al een pre-kampioenenfeest gepland hadden en aldus niet meer tegen een bal konden sjotten. Wat het ook moge wezen, als we mathematisch nog een kans hadden op die 3de plek, dan is die nu wel de nek omgewrongen (dixit Davis).

Wat onthouden we verder nog?
- Beren hield ons recht op de momenten dat dat nodig was, zo kennen we hem. In tegenstelling tot Proto (voor de dames: doelwachter RSCA) doet hij dat nog in stijl ook.
- Davis en Jeroen weten elkaar steeds weer te vinden, en goochelen met mooie combinaties. En daar komt een doelpunt van. De doelwachter van Wanhoop weet echter ook zijn mannetje te staan. En als die dat niet doet, dan steekt Dries er wel een stokje voor (of het was gewoon te lang geleden dat Jeroen eens niet gescoord had )
- Lucky socks. Ik vond ze terug, ongewassen natuurlijk (zo gaat dat met lucky stuff) en ze deden hun ding: op aangeven van Davis treft het leer de netten. Dat was ook weer even geleden.
- Amber behoudt pole-position in de ranking van aantal gespeelde wedstrijden onder onze délégués
- Treul en Jesse sluiten de linies en houden ze gesloten! En daarmee ook dit verslag.

gr.
Dries

Ken je de herkomst van de achternaam “Van Daele”? Net als de Cartreuls, een beetje terug in onze blog, zit er een heel verhaal achter. Twee verhalen eigenlijk. Eentje vertelt dat we ‘van het dal’ komen, maar die uitleg is zo saai dat we dat verhaal gewoon minachtend naast ons neerleggen. Zoals een Cartreulisme gaat: “Ik stond erbij en ik keek er naast” (getekend Ann Boeraeve).

Het tweede verhaal is bloeddorstiger en heroïscher. En dus meer waarheidsgetrouw. Onze geschiedenis start iets voor 455. Als Oost-Germaans nomadisch volk trokken de Vandalen toen het West-Romeinse rijk binnen. Waar de andere Germanen genoegen namen met stukjes Frankrijk en Spanje en zo, trokken onze voorvaderen Italië binnen en plunderden Rome. Ze deden dat zo grondig en kundig dat de term ‘vandalisme’ ontstond. Daarna trokken ze verder richting Afrika waar ze een machtig koninkrijk stichtten. Dankzij de Afrikaanse invloed ontstond toen ook het befaamde ‘uitschuifbare derde been’. Tot op heden een ingenieus wapen tijdens zaalvoetbalwedstrijden.

Het laatste wapenfeit dat de Vandalen pleegden was deze vrijdagavond om 19u. Een onzalige uur en dag om te shotten. Dries deed niet mee vanwege een rode kaart, Treul zat met zijn gezin aan het strand en Fonso bedwong met een zeilschip de Atlantische oceaan. Het is hen allemaal van harte gegund. Maar zo trokken we maar met vijf dapperen en één Poolse naar de Sint-Denijslaan. De tactiek was simpel: Jeroen en Davis scoren, Axel en Jesse verdedigen en Beast als sluitstuk in de goal.

Ook de tegenstander, OCMW Gent, was maar met vijf. En de scheids was een voetbalminnend man die er niet te veel woorden en kaarten aan wou vuil maken. De match startte dus in een gemoedelijke sfeer en al snel was het duidelijk dat we een rustige avond zouden meemaken. Drie acties later stond het al 0-2 in ons voordeel en begonnen we wat frivoler (lees: minder geconcentreerd) te spelen. Toch bleef alles vlot lopen en halfweg de tweede helft stond er al 0-8 op het scorebord. Vermeldenswaardig is uiteraard de knappe pas van Jeroen op Davis, de borstcontrole, en het grandioos binnentrappen van Davis. Daarna was het tijd om het beest uit zijn kooi te halen.

Onze keeper dartelde als een ‘konijn op de plein’. De hemelsbrede glimlach en twinkelende oogjes deden soms pijn aan de ogen. Maar het mooiste moest nog komen… Na een feilloze pas van Axel boorde hij zich in de geheel eigen Van Daele stijl langs drie tegenstanders. Het befaamde derde been schoof ter gepaster tijde uit zodat hij in balbezit alleen voor de keeper verscheen. Oog in oog met zijn rivaal van de overzijde legde hij cool de bal in het mandje. Goal! Goal! Goooooaaalll! Tor! Tor! Toooooooor!!!

Glimlachen, schaterlachen, vliegen, gebalde vuisten, hartjes, kusjes naar het publiek,… De hele rimram kwam spontaan naar boven. En de hele ploeg vierde mee. De uitspraak “Let the beast go”, kreeg die avond een nieuw dimensie. Eentje die gerust naast het brandschatten van Rome en het stierbedwingen van Dehaene mag staan. Proficiat keeper!

De reputatie van Futsal Eeklo kenden we. 2 seizoenen geleden kregen we nog een paar stevige pandoeringen... Maar toen was toen en nu is nu. De laatste resultaten van Eeklo verrieden dat er iets aan de hand was. Steeds overwinningen, dat wel. Maar hun doelpuntenmachine haperde.

Groot was de verbazing toen we hun doelpuntenmachine (de Kenny met het koddeke) in keepersoutfit zagen. Was het provocatie of onderschatting? Nog weinig zichtbaar tijdens de opwarming. Match afwachten dus.

Feit is, in Eeklo lopen enkele goeie voetballers rond. (nvdr: ook geboren in Eeklo, voetbalgod Olivier de Cock) Toegegeven, technisch was Eeklo beter. Maar bij ons stond iedereen op scherp. Met het mes tussen de tanden.

Scoreverloop van de eerste helft (corrigeren waar nodig)
1-0: (Jeroen - vrije trap)
1-1: (K.v. Eeklo)
2-1: (Jeroen - lekker binnengetrapt)
2-2 (K. v. Eeklo)

Intussen bleek dat hun doelpuntenmachine, door een kwetsure en gebrek aan een keeper, in het doel was gezet. Als we eerlijk zijn, hadden we het in die eerste helft al moeten afmaken. Maar enkele bemoedigende woorden van Capt. McKenzie tijdens de rust - die trouwens de hele wedstrijd speelde zonder wisselmoment (respect!) - inspireerden.

3-2 (Davis - steal 'n rush)
4-2 (Davis - na een ongeziene combinatie met Jeroen)
4-3 (K. v. Eeklo)

Samenvatting van de 2de helft:
- Beren stopte minstens 2 gemaakte doelpunten.
- Dries zette een broodnodige (dixit Dries) tackle in en pakte zo op professionele wijze voor de (zelf in te vullen) keer geel.
- Jesse stak hun spits nog wat dieper in z'n broekzak. Wat die daar zag, bezorgt hem ongetwijfeld enkele verschrikkelijke nachtmerries. Zelfs die merries zullen er niet goed van zijn. En die beesten zijn nochtans wat gewend.
- Jeroen strooide met creatieve passes.
- Davis trapte ze creatief binnen. Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan?
- En Fonso voerde enkele prachtig opgezette bankwissels uit.
Een mooie overwinning, zelfs zonder onze 2 vleugelverdedigers.

Op 16/04 spelen we de terugwedstrijd. In die wondermooie stad aan het Schipdonkkanaal.
Naar het schijnt zijn Kenny, Kenny, Kenny, Kevin en Kenneth (en Dimitri) op revange uit!
En als ze deze blog lezen, zullen we het geweten hebben.

Met vriendelijke groeten
B.E.A.S.T.

In de kleedkamer hadden we het plan om dit ene zinnetje op de blog te plaatsen.
Maar dat zou onze enige medebloggende ploeg zwaar oneer aandoen.
We besloten onze teleurstelling gisterenavond nog door te spoelen met bier waarvan je de naam moeilijk kunt uitspreken. Een gegeven dat trouwens moeilijker wordt naargelang de nacht vordert. 'Oefening baart kunst' gaat hier blijkbaar niet op.

We beginnen dus opnieuw...

Berdi - Spel in Zicht. De terugmatch, in de hel van Drongen.
Na onze vorige ontmoeting, miraculeus gewonnen door ons, hadden we er opnieuw zin in. Al hadden we weer af te rekenen met een dosis pech voor de match startte.
- Axel had zijn tactische gele kaart een week te vroeg gepakt.
- Fonso was van de aardbol verdwenen.
- Treul wachtte keilang op Fonso omdat zijn enkel het begeven had. Plan B: enkel invallen als het nodig was.
- Davis was een ietsiepietsie te laat. Dat is hem uiteraard vergeven. Al had het zware gevolgen voor Tom zijn plan B.

De match zelf wilden we rustig aanvangen en rondtikken. Dat lukt aanvankelijk, maar al snel hadden we door dat er bij Berdi een paar rondliepen die dat ook konden en een paar die dat moeilijker konden (sorry guys). Op dat moment hadden we onze tacktiek moeten wijzigen en druk zetten op 'the weakest links'. Maar niet iedereen zag dit in. We speelden mossel noch vis. En veel te steriel. Berdi kreeg zelfs enkele mooie kansen die Beren vakkundig opving. Het was Davis die de score opende. 0-1 uit een schitterende combinatie over vier stations. Verre van een veilige voorsprong, maar wel de ruststand.

De tweede helft ging verder waar de eerste eindigde. Vrij goed voetbal, maar zonder de vele kansen af te maken. Zware druk op hun verdediging en een spits diep plaatsen had beter geweest. Even later volgde een frommelgoal met mezelf als de frommel en Jeroen als afwerker. 2-0. Maar ook Berdi scoorde tegen. Wellicht een wondermooie actie, maar met al dat bier ben ik die vergeten. Geen nood, ik durf er een bak op te verwedden dat ze binnenkort bij de comments hun eigen versie geven. Wat wel opviel is dat Berdi met opbouwende slogans elkaar naar een hoger niveau tilde. De enige ploeg die net als ons constant communiceert trouwens. Leuk. We dachten al dat wij de vreemde eend in de bijt waren. En het hielp nog ook. Een mooie solo langs plan B en dito afwerking. 2-2. Nadien waren er alleen nog snel wegtikkende seconden. Toeme, toeme, toeme. Sportieve match, klote uitslag. We voelden ons heel even Cercle en Bob Peeters. Al viel dat minutenlang voor ons uitstaren wel mee. Wellicht omdat het niet gaat om duizenden euro's.

Volgend jaar komen we Berdi wellicht opnieuw tegen. We kijken er nu al naar uit.

Oh ja.... Nog een speciale - en terecht afgedwongen - vermelding. Die keeper van die mannen speelde een Beregoedematch. Dat vernuft, dat instinct, die klasse. Hij ranselde op zijn minst 3 gemaakte doelpunten uit zijn goal. Heil!

En nog eentje... We maakten nu 99 goals. Wie maakte de 100e?

10 punten achterstand, met 2 wedstrijden minder, en nu het onderlinge duel, zouden dat tot 1 punt kunnen herleiden. M.a.w. onze laatste kans om 3e te worden, Champions League voetbal te halen of voor een afkooksel, de UEFA beker, uit te komen. De tribune was dan ook volgelopen met één mooie jonkvrouw. Genoeg motivatie zou men denken, maar veel betrokkenheid was er niet te bespeuren .

De ploegen daarentegen waren volledig present, ieder 3 bankzitters. Ongezien (voor ons dan toch). Na de verkenningsfase bleek JOB al snel 0-2 voor te staan, zonder veel kansen. Zij liepen tussen de linies en speelden de bal goed rond. Volgens de mening van de ploeg (zoals vaak minder bescheiden) waren ze echter zeker niet beter dan ons . De cijfers doen anders vermoeden, kort na de rust werd het 0-4.

Hun doelman pareerde zowel onze mindere als betere doelpogingen. Elk nuchter mens zou denken dat het kalf verdronken was. Gelukkig zitten er niet veel nuchtere mensen in onze ploeg. Ik citeer Fonso “we kunnen dit hier nog winnen”. Niet veel later maakten we de 1-4 en 2-4. Maar onze hoop werd binnen de paar minuten de kop ingedrukt met de 2-5. Lange tijd bleef het scoreverloop onveranderd. Tot 7 minuten voor tijd diezelfde Fonso met een mooie, droge knal in de verste hoek, de 3-5 scoorde. Kort daarna, op corner maakten we 4-5, en de hel van Drongen, deed zijn naam weer eer aan. Want jawel, de 4-5 was juist gevallen toen ik met een frommelactie op rechts de achterlijn haalde en net op tijd kon terugleggen voor Davis, die de 5-5 in doel mikte. Waanzin!

Nog maar enkele minuten te spelen, het kon alle kanten uit. Het werd echter niets. Na een beetje nonchalant balverlies en 2 ongelukkige verdedigende acties haalde hun spits toch nog de overwinning naar de tegenstander. Na een zeer goede match, tussen 2 sportieve ploegen, is ons lot bezegeld. 4e plaats. Toegegeven, JOB Oostakker is een goed voetballende, zowel aanvallend als verdedigend, ploeg.

Team:
- The Beast: een rots in de branding, altijd. Vandaag echter geen uitzonderlijke reddingen. Misschien was hij overenthousiast, na 2 weken geen wedstrijd te spelen. De volgende rustweek gaan we wat naar de goal shotten! En meteen het verschil tussen rechts en links uitleggen.
- Tommyboy: Waarschijnlijk conditioneel onze beste speler, als een konijn huppelt hij over het terrein, onderschept elke bal in de verdediging, spijtig dat een bal kadreren soms lastiger gaat.
- Mckenzie: de bal die hij in de eerste helft van het seizoen heeft ingeslikt, begint lucht te verliezen. Ruimte voor zijn longen, zodat de oude captain weer onvermoeibaar zijn sleepbewegingen over het ganse veld kan tentoonspreiden. Verdedigend stond hij er weer als een huis!
- 3s: de duelkracht die ons team steeds weer 'rugbaarheid' geeft. Bal of man, maar beiden zullen niet passeren. Soms vergist 3s zich echter van ploeg en is hij zo vriendelijk om naar de tegenstander te passen (altijd paniek in de ploeg ). Daarvan geen sprake in de toppers, groen is onze kleur!
- Acar A: Zeer sterk in de verdediging en rustig in de opbouw. Axel speelde zijn wedstrijd, en dat wil zeggen dat hij de scheidsrechter ook eens moet uitkafferen. Nadat hij deze ref op minder vriendelijke wijze vroeg om ermee te stoppen (“Hopelijk is het uw laatste seizoen”), kreeg hij niet onverdiend een gele kaart cadeau.
- Fonso: Is nog een beetje uit conditie, maar doorzettingskracht en overtuiging werden beloond met een zeer mooie goal.
- Davis: Ook hij bleef er heel de match voor gaan. Tegen een sterke verdediging speelde hij zich vaak vrij en maakte zo de gelijkmaker.
- Mijzelf: tegen sterke ploegen steeds betere statistieken, 3 goals en een assist.

Namens de ploeg vraag ik Marieke snel nog eens te komen kijken en een sappig verslag te verzorgen
Quetzal (el pajaro, voor de fans; quetzalcoatl)